Czy dziecko może wziąć udział w castingu i co jest do tego potrzebne?

Może, ale polskie prawo obudowuje to warunkami, o których wiele osób dowiaduje się dopiero na planie. Artykuł 304(5) Kodeksu pracy dopuszcza pracę lub inne zajęcia zarobkowe dziecka poniżej szesnastego roku życia wyłącznie na rzecz podmiotu prowadzącego działalność kulturalną, artystyczną, sportową lub reklamową i tylko po spełnieniu dwóch warunków naraz: pisemnej zgody przedstawiciela ustawowego oraz zezwolenia właściwego inspektora pracy.

Ważny szczegół, który zdejmuje ciężar z rodzica: o zezwolenie występuje podmiot zatrudniający, czyli producent lub agencja, a nie opiekun. To on kompletuje dokumenty, a lista jest konkretna — pisemna zgoda przedstawiciela ustawowego, opinia poradni psychologiczno-pedagogicznej o braku przeciwwskazań, orzeczenie lekarskie w tej samej sprawie, a jeśli dziecko podlega obowiązkowi szkolnemu, także opinia dyrektora szkoły o możliwości wypełniania tego obowiązku przy takiej pracy.

Inspektor pracy nie wydaje zezwolenia automatycznie. Odmawia, jeżeli praca zagraża życiu, zdrowiu lub rozwojowi psychofizycznemu dziecka albo zagraża wypełnianiu obowiązku szkolnego. Samo zezwolenie nie jest też blankietowe: wskazuje rodzaj pracy, dopuszczalny okres jej wykonywania i dzienny wymiar czasu pracy. Można je cofnąć — na wniosek przedstawiciela ustawowego dziecka, a także z urzędu, jeśli warunki pracy odbiegają od tego, co w zezwoleniu zapisano.

Dla rodzica przekłada się to na prosty test przy pierwszym kontakcie z produkcją. Poważna agencja sama mówi o zezwoleniu z PIP i sama zbiera dokumenty; jeżeli w rozmowie o udziale kilkuletniego dziecka w reklamie nikt tego tematu nie porusza, a zamiast tego pojawia się płatna sesja do portfolio, to nie jest przeoczenie formalne, tylko sygnał, że po drugiej stronie nie ma produkcji. Casting dziecka, tak samo jak dorosłego, jest bezpłatny, a na sali towarzyszy mu opiekun.